Informacje ogólne:
Życiorys:
Syn Leonarda i Mirosławy. W latach 1976–1977 był młodszym maszynistą w PKP, potem do 1979 pracował we wrocławskich zakładach zbożowo-młynarskich. Ukończył filozofię (1983) i kulturoznawstwo (1985) na Uniwersytecie Wrocławskim. Podczas studiów stworzył koło naukowe z historii filozofii (od 1980). W 1980 dołączył do NZS, a wkrótce został liderem tej organizacji na swoim wydziale. Po wprowadzeniu stanu wojennego w 1982 prowadził tajne struktury NZS na uniwersytecie do 1984.
Od 1984 związany był z Akademią Ekonomiczną we Wrocławiu, angażując się w działalność „Solidarności”. W 1989 zaczął pracować w Instytucie Socjologii UWr i był aktywny w wrocławskiej "Solidarności".
W 1990 został radnym Wrocławia i później przez trzy kadencje pełnił funkcję prezydenta miasta. W trakcie powodzi w 1997 był aktywnie zaangażowany w działania ratunkowe. W 1997 wybrano go na senatora, ale zrezygnował w 2000 po decyzji Trybunału Konstytucyjnego. W 2001 został posłem z ramienia PO.
Po wyborach 2005, powrócił do Sejmu i objął kilka ważnych funkcji w PO. W 2007 został ministrem kultury i dziedzictwa narodowego w rządzie Tuska i pełnił tę funkcję również w następnej kadencji. W 2014 został eurodeputowanym, ale w 2019 wrócił do polityki krajowej jako senator. W 2020 wybrano go na członka Krajowej Rady Sądownictwa.