Syn Wojciecha i Janiny, w latach 1992–1997 studiował ekonomię oraz metody ilościowe i systemy informacyjne na Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. W 2003 roku uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w Instytucie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk, broniąc rozprawy na temat kapitału ludzkiego i polityki fiskalnej w kontekście międzypokoleniowego finansowania edukacji. Uczestniczył w różnych szkoleniach i kursach, w tym programie organizowanym przez Harvard Kennedy School i IESE Business School w 2011 roku. Specjalizował się w zarządzaniu finansami i zarządzaniu strategicznym, a także jest autorem publikacji i raportów dotyczących administracji publicznej i finansów publicznych.
W latach 1996–1998 pracował w Departamencie Polityki Finansowej i Analiz Ministerstwa Finansów, analizując kwestie makroekonomiczne i dług publiczny. Następnie pracował naukowo w Instytucie Badań nad Gospodarką Rynkową (1998–2004) oraz na Wyższej Szkole Handlu i Finansów Międzynarodowych (1999–2007), był również doradcą ekonomicznym w Najwyższej Izbie Kontroli (2002–2007). W latach 2007–2013 zatrudniony w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, gdzie był dyrektorem Departamentu Finansów i Kontrolingu, a później do 2016 w Ministerstwie Sprawiedliwości jako dyrektor Departamentu Strategii. W 2016 powrócił do ZUS jako radca prezesa.
23 listopada 2016 objął stanowisko dyrektora generalnego w Ministerstwie Finansów, a 12 lipca 2018 został zastępcą prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) do spraw operacyjnych. 10 października 2019 został prezesem NFZ, a 26 sierpnia 2020 prezydent Andrzej Duda powołał go na stanowisko ministra zdrowia. W maju 2021 został objęty ochroną po incydencie związanych z wtargnięciem osób do jego bloku. 8 sierpnia 2023 podał się do dymisji, która została przyjęta przez premiera Mateusza Morawieckiego.